Ze zat voor me en zei dat ze het moederschap heel anders had voorgesteld. Ze had heel vaak op haar nichtjes en neefjes gepast en vond dat ook altijd erg leuk om te doen. Ze genoot ervan om met ze naar de speeltuin te gaan, om samen koekjes te bakken, boekjes te lezen voor het slapen gaan en eindeloos te knuffelen. Maar nu ze zelf kinderen had, kon ze er niet meer van genieten zoals ze dat altijd met haar neefjes en nichtjes had gedaan.

Ze vond het zwaar om altijd maar ‘aan’ te staan. Miste de tijd voor zichzelf. Iedere keer als ze haar kind hoorde huilen, dan verkrampte ze. Het raakte haar intens, maar tegelijkertijd riep het ook irritatie op. En daar schrok ze van. Want ze irriteerde zich niet zozeer aan haar kind, maar aan het feit dat ze er weer naartoe moest terwijl ze net even 10 seconden op de bank zat. Weer geen rust. Weer naar boven lopen. Ze was moe en de energie was ver te zoeken.

Ze vertelde me dat ze zich schaamde dat ze zich zo voelde. Had ze dan zo’n verkeerd beeld van het moederschap gehad voordat ze kinderen kreeg?

Eigenlijk kun je je niet voorstellen hoe het is om moeder te zijn als je nog geen kinderen hebt. Ik sprak daar met haar over. Als je op je neefjes en nichtjes past, dan ben je 1 of 2 dagen met ze samen. Ze vragen niet 7 dagen per week 24 uur per dag aandacht van je. Als ze weg zijn, dan heb je tijd om bij te komen. Je kunt dan uitrusten, je hebt tijd voor jezelf, je kunt doen wat je leuk vindt wanneer je maar wilt. En kinderen van iemand anders gedragen zich bij anderen vaak voorbeeldig. Weinig driftbuien, weinig huilbuien. Dat bewaren ze voor thuis. De slapeloze nachten, daar heb je weinig mee te maken. De moeheid die je nu voelt, die ervaarde je toen niet. Het is een totaal ander leven dat je nu hebt.

Zodra jij kinderen hebt, heb jij ineens een enorme verantwoordelijkheid. Onderschat dat niet. Het is vaak heel lastig om hieraan te wennen in het begin. En misschien went het helemaal niet. We hebben allemaal wel eens momenten dat we het even beu zijn of er geen zin in hebben. Dat mag er zijn en is helemaal oke.

Het ligt niet aan jou dat je je zo voelt en het ligt niet aan je verwachtingen. Het ligt aan de veranderde omstandigheden. Alles, maar dan ook alles is veranderd. Hoe het zou zijn met een kind, dat had je nooit kunnen weten.

Je weet pas hoe het echt is als je zelf moeder bent. Je hoeft je niet schuldig te voelen dat je af en toe niet kunt genieten van het moeder zijn, want niemand had je hierop voor kunnen bereiden. Oefenen met neefjes en nichtjes is leuk, maar het zegt helemaal niks over hoe het is als je zelf kinderen hebt.

Toen ik dit zei, zag ik mijn client ontspannen. Het lag dus niet aan haar. Ze had het nooit kunnen weten. Ze had die ervaring namelijk nog niet. Dit geldt ook voor jou. Voel je niet schuldig, omdat je andere verwachtingen had. Je hebt nu namelijk meer kennis en ervaring dan je had voordat je moeder werd.