Vanochtend was het weer zover. Ik had een moeder aan de telefoon die een paar weken geleden was bevallen en ze zei: waarom heeft niemand mij dit verteld?
Ik denk dat ik dit zinnetje iedere drie dagen wel een keer voorbij hoor komen. Snapte daarom precies wat ze bedoelde.
De eerste tijd na je bevalling komt er heel veel op je af. Alles is nieuw. 24/7 de zorg voor je kindje, het slaapgebrek, de onzekerheid of je het allemaal wel goed doet als moeder, lekkende tieten die op ontploffen staan. Je weet niet hoe het is om een kind te hebben totdat je zelf bent bevallen.
De moeder aan de telefoon had veel getwijfeld aan zichzelf. ‘Waarom is mijn kindje zo onrustig, waarom hebben mijn zus/ vriendinnen/ ouders me niet gewaarschuwd dat het zo heftig kan zijn? Heb ik er wel goed aan gedaan om moeder te worden? Waar ben ik eigenlijk aan begonnen? Wat komt er toch veel op me af!’
Misschien herken je deze gedachtes ook wel bij jezelf. Ik heb ze zelf ook gehad toen ik net bevallen was. De twijfel, de onrust en de onzekerheid hoe ik in vredesnaam mijn leven weer een beetje normaal kon leven.
Het hoort erbij. Echt. We kunnen deze onzekerheid stoppen door elkaar geen mooiere verhalen voor te spiegelen dan de werkelijkheid is. Ik denk ook niet dat dit per se bewust wordt gedaan, maar dat er heel snel wordt vergeten hoe intensief de eerste paar weken kunnen zijn.
Als je jezelf eenmaal een routine hebt aangeleerd en gewend bent aan elkaar, dan wordt het makkelijker. Echt!
Het wordt beter, ook al voelt het op dit moment misschien helemaal niet zo.
Ik ben groot voorstander van realistisch moederschap. Het plaatje niet mooier schetsen dan dat het is. Dat wil niet zeggen dat je alleen maar de zware, heftige kanten hoeft te belichten. Helemaal niet. Maar wel de realistische kanten.
Wat ik vaak hoor van moeders is dat ze bijvoorbeeld heel erg worstelen met de borstvoeding (als ze dit geven). Als het eenmaal op gang is en je kindje goed aanhapt, dan kan borstvoeding heel fijn en mooi zijn. Maar voordat je daadwerkelijk zo ver bent, is vaak een heel proces. Vol met pijn, geluksmomenten, tegenvallers en uitdagingen.
Heel blij zijn met je kindje en tegelijkertijd terugverlangen naar het leven dat je had, komt ook vaak voor.
Het mag er allebei zijn.
Je kunt EN blij zijn met je kindje EN terugverlangen naar je oude leven. Het betekent niet dat je niet van je kindje houdt als je graag weer wat meer vrijheid wil ervaren.
Daarnaast is loslaten ook een ding. Loslaten van verwachtingen. Loslaten van je oude leven. Loslaten van je kindje. Dat begint al meteen na de geboorte wanneer je je kindje moet delen met de buitenwereld. Niet iedereen vindt dit even makkelijk. En dat is oke. Ook hierin mag je groeien.
Als moeder word je namelijk geconfronteerd met jezelf. Met je eigen angsten, je eigen uitdagingen, je eigen wensen en verlangens. Bij ieder kindje opnieuw.
Je leert jezelf een stuk beter kennen, ja ook de kanten die je niet zo leuk vindt van jezelf. Dat kan zorgen voor onrust, stress en spanning.
Terwijl heel veel moeders juist verlangen naar rust. Rust in hun hoofd. Rust in hun lijf. Niet piekeren, maar echt genieten van het moment samen met hun kind. De tijd gaat namelijk heel snel voorbij en voor je het weet, is je kindje groot. Dan kun je er maar beter het beste van maken. Nu. Vandaag.
Ben jij er ook klaar mee om altijd maar ‘aan’ te staan en constant bezig te zijn?
Verlang je naar meer rust en ontspanning?
Doe dan mee met mijn gratis online masterclass: Word een relaxte moeder: 5 must-do’s voor meer rust in jezelf.
Je ontdekt in de masterclass:
✅ Wat de nummer 1 reden is waarom 80% van de moeders een opgejaagd gevoel heeft
✅ De 5 belangrijkste tools die direct zorgen voor meer rust en ontspanning
✅ Gouden tips die stress en spanning tegengaan
✅ Het ene ding wat ervoor gaat zorgen dat je weer een leuke, ontspannen moeder kunt zij
✅ Het geheim voor meer rust in je hoofd EN lijf
Ben jij benieuwd naar deze 5 must-do’s voor meer rust in jezelf?