Misschien herken je het wel. Veel mensen zijn deze dagen voor kerst aan het stressen, haasten en hebben zoveel te doen dat ze zichzelf voorbij lopen. Ze geven aan alles prioriteit, behalve aan zichzelf.
Eerlijk, een paar jaar geleden was ik ook zo. Ik propte alles in deze laatste week voor kerst en daardoor legde ik mezelf een enorme druk op. Even nog wat laatste projecten afronden op mijn werk, een perfect kerstdiner samenstellen en daarvoor alle boodschappen en kerstversiering regelen, helpen bij activiteiten op de opvang (of school). Als je niet oppast, dan ben je van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat bezig.
Met als resultaat dat je super vermoeid aan het kerstdiner zit en er niet van kunt genieten, omdat je zo moe bent. Super zonde. Je kijkt misschien enorm uit naar de kerstdagen, omdat je het fijn vindt om samen te zijn met mensen van wie je houdt, maar ondertussen ben je stiekem ook weer blij als deze dagen voorbij zijn, omdat alle verplichtingen weer achter de rug zijn en het misschien niet zo gezellig is als je je had voorgesteld.
Want tante Gerda vind je een hele leuke vrouw, maar ze denkt beter te weten hoe je je kind moet opvoeden en ze kan het niet laten om hier wat opmerkingen over te maken. Of ome Herman met z’n grapjes die eigenlijk kritiek bevatten, maar iedereen doet altijd alsof het grappig is.
We leggen onszelf een enorme druk op dat het gezellig moet zijn. Alleen kun je anderen niet veranderen en heb je geen invloed op hoe zij zich gedragen, maar wel hoe jij hier zelf mee omgaat.
Bedenk dan als eerste: Heb jij er zin in om je kerst zo door te brengen en neem je deze opmerkingen voor lief of wordt het van je verwacht dat je langskomt? Je MOET namelijk helemaal niks. Wat wil jij nu echt?
Als moeder is het nog belangrijker om hierbij stil te staan. Vooral met een klein kindje kan het lastig zijn om je rust te pakken tijdens deze dagen. Als je ergens naartoe gaat, hoe zit het dan met de slaapjes? Kunnen ze ergens slapen en slapen ze dan überhaupt wel of zijn ze onder de indruk van alles dat slapen er niet inzit? Hoe laat begint het kerstdiner en kom je dan niet in de knoei met de wakkertijden van je kind?
Ik heb geleerd om me hier niet meer druk om te maken en mijn grenzen aan te geven. Zijn we ergens uitgenodigd, maar wordt er pas om 19 u gegeten? Dat is helemaal prima, maar dan komen wij niet. Ik ga me namelijk niet meer in allerlei bochten wringen om mezelf aan te passen aan anderen. Ik wil gerust samen zijn met kerst, maar dan wel iets vroeger, zodat de kinderen er ook wat aan hebben. Dan maar geen kerstdiner, maar bijvoorbeeld een kerstborrel of kerst high tea. En ik wil dat ook gerust zelf organiseren, dat maakt me echt niet uit.
Zo hebben wij het dit jaar aangepakt. Vaak wordt kerstavond bij mijn schoonouders gevierd tot een uurtje of 3/4 uur ‘s nachts. Wij zijn de enige in de familie met kinderen en voor ons is dit gewoon niet meer haalbaar. Ten eerste hebben de kinderen hier niks aan, want zij gaan uiterlijk half 8 naar bed, omdat ze anders oververmoeid zijn en heel chagrijnig worden. Ten tweede houd ik het zelf niet meer vol om de hele nacht op te blijven, omdat de kinderen weer om 7.15 u wakker zijn en ik dan niet pas om 4 uur in bed kan liggen, want dan ben ik de dag erna niks waard.
Dus hebben wij aangegeven dat we ‘s middags een high tea willen organiseren en de familie naar ons toe kan komen als ze dat willen. Zo kunnen we toch met z’n allen samenzijn en leggen we geen druk bij anderen om speciaal voor ons het kerstdiner te vervroegen. Een ander voordeel: als de kinderen moe zijn, dan kunnen ze lekker in hun eigen bed slapen en kunnen de volwassenen nog even naborrelen. Zo blijft het leuk voor iedereen.
Grenzen stellen is zo belangrijk, vooral tijdens de feestdagen. Als je dat niet doet, dan zit jij later met de gevolgen. Dan heeft iedereen een leuke tijd gehad, behalve jij. En misschien heb je wel helemaal geen zin in al al die verplichtingen en wil je gewoon lekker samenzijn met je gezin. Ook dat is helemaal prima. Je mag altijd nee zeggen of eerder weggaan. Maakt de ander hier een punt van, dan is dat zijn/haar probleem en niet dat van jou.
Je mag ook iemand aanspreken op zijn gedrag. Geef aan wat het met je doet in de ik-vorm als je je niet prettig voelt. ‘Ik voel me… want, …..’ Een voorbeeld: Ik voel me geraakt door jouw opmerking, want daardoor heb ik het gevoel dat ik het niet goed doe.’ Zo verwijt je niemand iets want je houdt het bij jezelf, maar geef je wel aan dat je het er niet mee eens bent.
Dit is niet altijd makkelijk hoor. We vinden het vaak enorm lastig om voor onszelf op te komen. Bedenk dan wat het je oplevert als je het juist wel doet. In mijn geval ( dus ‘s middags samenzijn met de familie ipv ‘s avonds): een betere nachtrust, zodat ik me de volgende dag ook energiek voel en de volgende dag geen chagrijnige kinderen, omdat ze oververmoeid zijn en veel te laat zijn opgebleven, omdat het kerstdiner tot 21 u duurde.
Wat ga jij doen met de feestdagen? Kijk jij uit naar kerst of zie je er tegenop? En waar zie je dan precies tegenop?