Aannames. Ik hoor ze heel erg vaak over het moederschap. En helaas kloppen ze vaak niet. Een aanname is iets wat je denkt of vindt zonder het te weten. Je denkt bijv dat je weet hoe een ander zicht voelt of hoe iemand zich zou moeten gedragen.

Vooral in het moederschap komt dit regelmatig voor. Ga maar eens na: hoeveel kritiek of goedbedoelde adviezen heb jij al gehad sinds je moeder bent?

Ik las laatst een mooie zin over aannames. Het Engelse woord voor aannames is namelijk assume.

Dat woord zegt eigenlijk al genoeg. Al je het woord uit elkaar haalt, dan staat er:

Ass U Me.

When you assume, you make an ass out of you and me.

Het gaat niet goed als jij iets invult voor een ander. Communicatie is de basis, zeker in een relatie. Vooral als je een kind hebt, heb je minder tijd voor elkaar en is het heel makkelijk om dingen in te gaan vullen voor een ander.

Doe.Het.Niet.

Denken dat je weet hoe een ander zich voelt is vragen om problemen.
Ook al denk je het te weten, vraag ernaar en vraag vooral door.

Mijn partner en ik praten heel veel met elkaar. Soms als de kinderen erbij zijn, maar ook vaak ‘s avonds als de kinderen in bed liggen. Even echt interesse in elkaar tonen en vragen hoe het echt gaat. Waar loopt die ander tegenaan of waar zit diegene mee? Het is heel fijn om dit te benoemen en bespreekbaar te maken en het niet te gaan invullen voor de ander.

Ik zie het altijd aan mijn partner als hij ergens mee zit. We zijn al meer dan 15 jaar samen, waardoor we elkaar door en door kennen en als psycholoog ben ik getraind om te zien wanneer een ander ergens mee zit, maar toch vraag ik het. Ik wil het namelijk niet invullen en vanuit de gedachte dat ik het weet, gaan handelen. Ik wil het vanuit zijn mond horen, zodat hij me in zijn woorden kan vertellen waar hij mee zit. Dan pas kan ik er iets mee.

Alleen dan kan (en mag!) ik hem hierbij ondersteunen.

Dit is niet altijd makkelijk hoor. Bij ons is dit een weg geweest van jaren. Maar je weet niet wat er in het hoofd van iemand anders omgaat.

Misschien wil diegene wel gewoon even rust en is dat wat hij/zij nodig heeft om zich beter te voelen. Als jij dan vertelt dat je ziet dat er iets aan de hand is, terwijl diegene geen behoefte heeft om erover te praten, dan krijg je alleen maar irritaties en zal diegene ook niet gaan praten.

Maar ook als je geen partner hebt, kun je te maken krijgen met aannames. Aannames van andere mensen in je omgeving over het moederschap, bijvoorbeeld het combineren van je werk en gezin.

Want werken en een gezin onderhouden, dat is toch heel lastig? Heb jij dat weleens gehoord dat iemand dat tegen je zei? Zo van: is het niet beter als je minder gaat werken? Vooral aan vrouwen wordt dit regelmatig gevraagd op het moment dat ze een kind krijgen en ik vind het echt een stomme vraag.

Want weet je, deze perceptie is van de ander. Het zegt niks over jou. Waarschijnlijk heeft diegene zelf moeite om werk en gezin te combineren en projecteert diegene dat op jou.

Aannames van anderen hebben altijd te maken met wat die ANDER heeft meegemaakt. Je hoeft hierdoor niet te twijfelen of je het allemaal wel goed doet. Jij doet het op jouw manier en dat is helemaal prima.

Ik zou zelf helemaal gek worden als ik 7 dagen per week 24 uur per dag voor de kinderen zou moeten zorgen. Ik vind het namelijk ook heerlijk om te werken en met andere dingen bezig te zijn, terwijl er ook heel veel vrouwen zijn die er wel gelukkig van worden om constant voor hun kinderen te zorgen. Ieder zijn ding toch? En dat is helemaal oke.

Laten we daarom niet invullen voor een ander hoe diegene zich voelt of zou moeten gedragen, maar ernaar vragen. Daarmee voorkom je een hele hoop problemen.