Er zijn boeken vol geschreven over het moederschap. Toch kun je je hierop niet helemaal voorbereiden. Je hebt vaak geen idee hoe het zal zijn als je zelf moeder bent. Je hebt wel een verwachting, maar meestal klopt dat uiteindelijk niet met de realiteit. Je hebt geen idee hoe het is om nachtenlang slapeloze nachten te hebben, om weinig tijd voor jezelf te hebben, om constant te zorgen voor een klein kindje. Je weet niet hoe dat voelt als je het nog niet zelf hebt meegemaakt.
Ik heb veel vrienden die nog geen kinderen hebben en bij hen merk ik af en toe onbegrip. Ze bedoelen het goed hoor, maar ze hebben soms echt geen idee. Een avondje een oppas regelen, zodat jij iets leuk kan gaan doen, zorgt er niet meteen voor dat je helemaal fit en uitgerust bent. Je bent na zo’n avond waarschijnlijk wel meer opgeladen dan daarvoor, maar om jezelf uitgerust te noemen, nee. Daar is meer voor nodig. Dat jarenlange slaapgebrek haal je niet even in met een avondje iets leuks voor jezelf doen. Betekent niet dat je beter geen avondje uit kunt plannen he, want een beetje opladen is ook heel wat waard en zorgt ervoor dat je net wat meer aankunt!
Een ander ding wat mensen zonder kinderen vaak niet beseffen is dat je kinderen nou eenmaal veel tijd kosten. Als ze in bad gaan, dan ben je niet in 5 minuten klaar. Je bent minstens een half uur bezig met uitkleden, badderen, wassen, weer aankleden etc. De tijd die de verzorging kost, wordt onderschat. Als je niet oppast, dan kun je zo de hele dag vullen met alles wat je voor je kinderen moet doen.
Je hebt ook geen pauze om bij te komen. Je staat 24/7 aan. Dat is wennen. Het is niet gek dat deze eerste jaren ook wel de tropenjaren worden genoemd. Je kinderen hebben nou eenmaal veel verzorging nodig en er komt veel op jou aan.
Het is niet altijd leuk, het is soms gewoon heel pittig. En dat mag er ook zijn! Het hoort erbij! Je mag het moederschap af en toe niet leuk vinden en er even van balen. Dat betekent niet dat je geen goede moeder bent, maar dat je een mens bent met gevoel en dat zulke gedachtes erbij horen.
Maar vergeet het allerbelangrijkste niet, namelijk jezelf! We zijn zo geneigd om onszelf op de laatste plek te zetten en alles en iedereen voorrang te geven. Helaas, dat ga je niet volhouden. Op de korte termijn wel, niet op de lange termijn. Jij bent jouw eerste prioriteit. Als jij niet goed voor jezelf zorgt, kun je ook niet goed voor anderen zorgen. Als jij jezelf niet op 1 zet, wie doet het dan wel voor je? Niemand toch?
We vinden dit ontzettend lastig. Ons hoofd gaat allerlei excuses verzinnen waarom we beter iets anders kunnen doen, zoals boodschappen doen of stofzuigen. Want dat moet ook gedaan worden en daarna kun je rust nemen, denken we dan. Als we luisteren naar die gedachten, dan zijn we, als we niet oppassen, de hele dag door druk. Overal is wel een excuus voor te verzinnen. Het is juist de kunst om niet te luisteren naar die excuses.
Besef dat jij jouw gedachten niet bent, maar dat je ze hebt. Zie het als een losstaand iets van jezelf. Je hoeft er niet naar te luisteren. Het is juist fijn als je er niet altijd naar luistert, zodat je gaat doen wat je echt wilt en je niet laat tegenhouden.
Betrap je jezelf op die gedachten en ben je geneigd om ernaar te luisteren? Zoom even uit en plaats jezelf op een afstandje. Zie jezelf vanuit een helikopterview. Wat ben je aan het doen? Is dat echt wat je nodig hebt op dit moment of heb je behoefte aan iets anders?
Doe iets leuks voor jezelf, al is het maar 5 minuten. Jij bent belangrijk! Maak jezelf dan ook belangrijk en zet jezelf op nummer 1! Je kunt dan namelijk veel mer aan en hebt zin in de dingen die je doet. En ook een hele belangrijke reden: jouw kindje krijgt er een nog leukere moeder voor terug! Hoe fijn is dat!