Het ene moment voel je je blij, het volgende moment barst je in huilen uit. Je kunt er niks aan doen, het zijn je hormonen! Vooral na je bevalling verandert er enorm veel in je hormoonhuishouding. Ineens nemen alle zwangerschapshormonen af, waardoor je rond dag 3 na de bevalling heel veel hormonale klachten kunt ervaren. Je hebt huilbuien, bent prikkelbaar, hebt negatieve gedachten en stemmingswisselingen. Dit wordt ook wel de baby blues genoemd en kan een paar dagen duren. 50 tot 80% van de moeders heeft hier last van.

Er is zoveel veranderd na de geboorte van je kindje dat alles heel overweldigend kan zijn. De afgelopen tijd heb ik veel moeders gesproken die aangaven die eerste tijd na de geboorte helemaal niet zo leuk te vinden. Er was nog geen ritme, ze hadden nog niet echt een moedergevoel en stonden eigenlijk meer in een soort van overleefstand. Zo deden de taken die ze moesten doen, maar genoten er niet van. Eigenlijk deden ze dit meer op de automatische piloot, zonder hier bewust bij stil te staan.

Ook over dat moedergevoel valt enorm veel te zeggen. Sommige vrouwen zijn meteen verliefd op hun kind en andere vrouwen niet. Het is niet gek als jij nog geen gevoel hebt bij je kind. Dit kan groeien. Soms heeft dit tijd nodig. Je zult een band moeten opbouwen met elkaar en het kan voorkomen dat dat niet van de een op de andere dag gebeurt, maar dat hier weken of maanden (soms zelfs jaren) overheen gaan.
Maar daarvoor is het ook belangrijk om te kijken naar hoe het met jou gaat. Hoe voel jij je? Hoe ervaar je het moederschap? Word je getriggerd door iets wat jij hebt meegemaakt in het verleden waardoor je niet optimaal kunt genieten van het moeder zijn?

De moeders die ik spreek geven vaak aan dat ze na de geboorte van hun kind worden geconfronteerd met zichzelf. Sommigen hebben jarenlang op een kind gewacht en fertiliteitstrajecten doorlopen en als ze bevallen zijn, dan vinden ze het moederschap eigenlijk heel zwaar. Hier voelen ze zich schuldig over, want ze wilden toch zo graag een kind? Dit is waar ze al die tijd naar hebben verlangd. Waarom voelen ze zich dan niet gelukkig en kunnen ze niet genieten? Ze nemen dit zichzelf kwalijk. Maar het mag zwaar zijn, je mag het niet leuk vinden. Het is echt oke! Praat erover!

Blijf vooral niet in je eentje rondlopen met deze gevoelens, want dat maakt het alleen maar nog zwaarder. Met een kind word je geconfronteerd met delen van jezelf die je misschien niet zo leuk vindt. De vermoeidheid die ervoor zorgt dat je een korter lontje hebt, dat je minder gefocust bent en sneller dingen vergeet. Het constant ‘aan’ staan, bezig zijn en weinig tijd om iets voor jezelf te doen. Het is niet makkelijk.

Blijf er vooral niet in je eentje mee rondlopen. Hulp vragen is geen teken van zwakte, het is juist moedig! Neem mensen in je omgeving in vertrouwen, zodat ze je kunnen steunen. Deel (anoniem) op een forum je verhaal, ga naar een (online) mamacafe, praat erover met vriendinnen of zoek professionele hulp. Dit is juist super krachtig!

Wil je eens met mij kletsen over het moederschap en wat ik hierin voor je kan betekenen? Plan dan hier een gratis telefonisch gesprek in, dan kijk ik met je mee naar waar jij tegenaan loopt en vooral, hoe we ervoor kunnen zorgen dat jij weer de moeder kunt zijn die jij wilt zijn!