Social media. Je haat het of je houdt ervan. Ik vind het af en toe super leuk om mijn leven te delen op social media en andere inspirerende mensen te volgen, maar aan de andere kant heb ik soms van die dagen dat ik er niks aan vind. Want op social media doen mensen zich vaak mooier voor dan ze zijn. Ze laten vaak alleen de goede, leuke momenten zien en niet de worstelingen. Niet de dagelijkse struggles. Je ziet niet dat eerst al het speelgoed naar de ene kant van de kamer wordt geveegd om daarna een perfecte foto te maken. Dat maakt onzeker. Want waarom is haar huis wel zo netjes. Hoe heeft ze daar tijd voor? Nou niet dus. Want als je aan de andere kant van de camera zou staan, dan zul je zien dat haar huis net zo’n rommel is als dat van jou. Maar daar wordt niet over gesproken.

Het is ook heel makkelijk om kritiek te hebben op elkaar op social media. Vooral in deze tijd. Ik merk dat als ik social media open, ik er niet altijd vrolijker van word. Ik vraag me oprecht af of mensen die zo makkelijk kritiek hebben achter hun toetsenbord dezelfde reacties zouden geven als wanneer ze tegenover die persoon zouden staan. Ik denk het namelijk niet. Want achter je toetsenbord voel je je anoniemer. Je durft je meer te laten gaan. Als je iemand recht aan kijkt, dan is het anders.

Als je moeder bent, krijg je met heel veel kritiek te maken. Je kunt het eigenlijk nooit helemaal goed doen voor de buitenwereld. En dat maakt onzeker. Want doe je het wel ‘goed’? Wat is goed eigenlijk? Eigenlijk is het heel simpel. Je doet het goed als het werkt voor jou en je kind. En mensen mogen het daar mee oneens zijn. Niet iedereen hoeft je namelijk leuk te vinden of het met je eens te zijn. 1/3e van de mensen vindt je leuk, 1/3e van de mensen vindt je niet leuk en 1/3e van de mensen is neutraal/ heeft geen mening. Je hoeft niet te proberen om te voldoen aan de verwachtingen van anderen, want daarmee maak je jezelf alleen maar ongelukkig. Blijf dicht bij jezelf. Vertrouw op je eigen intuïtie. Je moedergevoel is enorm sterk. Als jij voelt dat er iets wel of niet goed is voor je kind, dan is dat vaak ook zo. Jij bent de moeder van jouw kind en jij weet wat het beste is voor jouw kind. Anderen kunnen daar een mening over vormen, maar zij kennen jouw kind niet door en door en staan niet in jouw schoenen. Je hoeft je ook zeker niet te verantwoorden voor de keuzes die jij maakt, want dit is jouw beslissing en dat is helemaal oke.

En ik weet dat het lastig is om jezelf niks aan te trekken van de meningen van anderen. Want negatieve opmerkingen blijven langer in je hoofd rondspoken dan positieve opmerkingen. Als iemand jou een compliment geeft, bijvoorbeeld: ‘wat zie je er goed uit!’ Dan wuiven we dat vaak weg. We zijn namelijk niet zo goed in het in ontvangst nemen van complimentjes. Of als iemand ons een compliment geeft over een mooie nieuwe broek, dan zeggen we: ‘oh die was in de aanbieding’. Let hier eens op. Neem complimentjes in ontvangst. Zeg: ‘dankjewel! Lief dat je dat zegt.’ En reageer niet of nauwelijks op negatieve opmerkingen. Negativiteit trekt negativiteit aan. Hoe meer aandacht jij besteed aan negatieve reacties, hoe negatiever jij je zult voelen. Je voelt je onzeker, je voelt je somber. Je blijft maar malen in je hoofd over die ene opmerking. En dat wil je niet. Kies dus bewust waar jij je op focust. Is dat positiviteit of negativiteit?