Afgelopen week was crazy. Als je me al langer volgt, dan weet je waarschijnlijk wel dat mijn man 2 weken per maand in het buitenland is voor zijn werk. Mijn dochter lijkt er steeds meer problemen mee te hebben. Naarmate ze ouder wordt, begint ze steeds meer te beseffen dat papa weg is, maar ze snapt nog niet goed waarom. Leg dat maar eens uit aan een kind van 2 jaar. Papa moet werken of papa moet geld verdienen, begrijpt ze nog niet. Want wat is werken en hoe lang duurt dat dan?
Dit resulteert in woede uitbarstingen en huilbuien, omdat ze denkt dat papa boos op haar is en hij daarom weg is. Super zielig natuurlijk. Dus we hebben iets bedacht. Een knuffeltje die mijn man heeft gekocht voor haar. We hebben haar verteld dat dit papa’s knuffeltje is en als hij weg is, dat zij er dan goed voor moet zorgen omdat papa dit niet kan doen. Als hij terug is, zal hij er zelf weer voor zorgen. Super trots was ze, dat ze deze belangrijke taak heeft gekregen. Ze neemt de knuffel overal mee naartoe. Als ze even verdrietig is, omdat ze papa mist, dan pakt ze de knuffel erbij en is het weer goed. Zodra mijn man thuis is, neemt hij de knuffel weer over, zodat ze de connectie gaat leggen dat de knuffel bij papa hoort.
Vaak denken we veel te veel en te moeilijk. En daarin zit het grootste probleem. Met als resultaat dat we blijven hangen in de dingen die niet goed gaan. We focussen ons op de dingen waar we niet tevreden over zijn en blijven zo hangen in vervelende gedachten en gevoelens. Het maakte mij namelijk verdrietig dat mijn kind er zo mee zat dat papa weg was en ik voelde me machteloos, omdat ik niks aan de situatie kon veranderen. Terwijl we ook onze aandacht kunnen richten op wat er wel mogelijk is. Waar liggen de behoeftes?
Bij mijn kind was dat verbinding, aandacht en ruimte om haar emoties te uiten. Draai het eens om, als jouw kind ergens moeite mee heeft en jij zou in zijn/ haar schoenen staan. Wat zou jij dan graag willen? Probeer dat eens uit. De knuffel die we hebben gegeven zorgt voor troost en doet haar denken aan papa. Dit geeft rust bij haar. Ze is af en toe nog steeds verdrietig en dat mag er zijn, maar ze blijft er niet meer in hangen.
Zo kun je het ook bij jezelf bekijken. Ben je veel aan het piekeren over dat bepaalde dingen niet gaan zoals je had gewild? Dan kun je 2 dingen doen. 1. Blijven hangen in het piekeren en nog meer gaan piekeren. Of 2. Onderzoeken waar dit piekergedrag vandaan komt en kijken wat jouw onderliggende behoefte is. Vaak is dat controle. We willen ergens controle over hebben, want als we dat niet hebben, dan gaan we ons zorgen maken over wat er allemaal zou kunnen gebeuren. 99% van die piekergedachtes komt vaak niet eens uit, dus het is echt zonde van je tijd en je energie. Kun je er iets aan veranderen, zodat je jezelf minder zorgen gaat maken? Ja -> doe er dan iets aan. Nee-> laat het los.
Daarom wil ik je uitdagen om vandaag je gedachten eens te gaan onderzoeken. Waar maak jij je zorgen over? Wat is de onderliggende behoefte, wat heb je eigenlijk nodig? En wat kun je vandaag nog doen om die behoefte te vervullen?