Iedere keuze die je maakt heeft gevolgen. Gemiddeld maak je zo’n 35.000 tot 40.000 keuzes per dag! Dat is ontzettend veel! Gelukkig ben je je niet van alle keuzes bewust. Bijvoorbeeld: pak ik eerst zelf drinken of geef ik eerst mijn kind drinken? Zal ik bij de eerste kick mijn kind uit bed halen of nog even laten liggen in de hoop dat hij/ zij in slaap valt?
We doen vaak maar gewoon iets. En dat is helemaal oké, want anders zouden we knettergek worden. Als we bij elke keuze die we maken, uitgebreid zouden stilstaan, dan hebben we geen tijd en energie meer om ons leven te leiden. Dan zouden we alleen maar de hele dag druk zijn met keuzes maken en ze niet meer kunnen uitvoeren, omdat we zo druk zijn met keuzes maken.
Keuzes maken is niet erg. Het hoort erbij. Toch vinden we dit vaak spannend, vooral als het belangrijk voor je is. Een keuze om in het ziekenhuis te bevallen of thuis te bevallen heeft veel meer impact dan de keuze of je vanavond broccoli of worteltjes gaat eten. Bij het eerste denk je veel langer na, lees je je in en zet je de voor- en nadelen op een rijtje om uiteindelijk je keuze te maken. Bij de keuze wat je vanavond gaat eten doe je dit (waarschijnlijk) niet.
Toch ervaren veel mensen regelmatig keuzestress. Maken ze wel de goede keuze? En als ze een keuze hebben gemaakt, blijven ze zich afvragen of het inderdaad de juiste keuze was. Besef dan: dit antwoord ga je nooit weten. Ongeacht welke keuze je maakt, je zult nooit weten wat er zou gebeuren als je voor de andere keuze zou hebben gekozen.
Het heeft dus ook geen zin om je hier druk over te maken, omdat je er niks aan kunt veranderen.
Een keuze waar veel ouders in het begin vaak mee worstelen is borstvoeding of flesvoeding geven. Deze week is het Internationale Borstvoedingsweek. Ik zou het liever Internationale Voedingsweek willen noemen om stil te staan bij iedere ouder die zijn/ haar kind eten geeft. Omdat eten geven vaak heel veel tijd en energie kost. Zowel borstvoeding als flesvoeding.
Ik vind dat iedere ouder deze keuze voor zichzelf moet bepalen. Ik heb Evi 15 maanden lang borstvoeding gegeven. Zij vond het fijn en ik vond het fijn. Op een gegeven moment ging ze bijten en ben ik gestopt. Finn heb ik ook borstvoeding proberen te geven, alleen hij wilde niet. Ik heb maandenlang fulltime gekolfd en was er toen klaar mee. Ik werd er zo gefrustreerd van dat ik hele dagen bezig was met kolven en vervolgens de gekolfde melk in een flesje te geven dat ik besloot om te stoppen met kolven en over te gaan op flesvoeding. Dit is de beste keuze geweest die ik had kunnen maken.
De reden dat ik dit vertel is dat ik het vooral belangrijk vind dat je een keuze maakt die goed voelt. Waar word jij gelukkig van? Handel daarnaar en laat de meningen van anderen voor wat ze zijn. Jouw leven, jouw keuzes en dat is helemaal oké