De verjaardag van je kindje. Ieder jaar is het weer bijzonder. Elke keer weer denk je terug aan de bevalling en herbeleef je deze in je hoofd. Wanneer de bevalling begon, hoe je de weeën aan het opvangen was, wanneer je bijvoorbeeld naar het ziekenhuis ging en wanneer je kindje daadwerkelijk werd geboren.

Hoe je bevalling is verlopen, vergeet je de rest van je leven niet meer. Vraag aan je oma hoe haar bevallingen zijn gegaan en ze kan het je nog precies vertellen.

Er zijn een aantal momenten die jou weer helemaal terug laten gaan naar het moment dat je kindje werd geboren. Ik heb het gisteren ook weer ervaren. Gisteren werd mijn zoontje namelijk 3 jaar. De hele dag door zei ik tegen mijn man: weet je nog, toen gebeurde er dit. En toen dit.

Alles kwam weer helemaal terug. Bijzonder hoe dat werkt in je hoofd. Hoe je de pijn van de weeën eigenlijk vergeet en dat gevoel niet meer terug kunt halen, maar je verder alle details van je bevalling wel nog heel goed kunt herinneren.

Ik wist dat ik in het ziekenhuis zou gaan bevallen, omdat mijn zoontje in stuitligging lag en ik een eerdere keizersnede had gehad. Dit waren 2 medische indicaties en daarom zou ik weer een keizersnede krijgen. Hoewel ik veel weet van bevallingen door mijn studie verloskunde is het toch anders als je zelf ligt te bevallen. Mijn bevalling begon spontaan. De nacht voor mijn bevalling had ik beginnende weeën en heb ik getwijfeld of ik het ziekenhuis al moest bellen, want stel dat het vals alarm was? Ik wilde niet voor niks midden in de nacht naar het ziekenhuis, dus besloot het nog even aan te kijken.

Het speelde ook mee dat mijn dochter op dat moment anderhalf jaar was en in haar kamertje lag te slapen. We zouden dan midden in de nacht oppas moeten regelen. Dat zou geen probleem zijn, maar dat wilde ik niet. Die nacht heb ik daarom thuis de weeën weggepuft en in de ochtend meteen het ziekenhuis gebeld. Ik had al verwacht dat ik moest langskomen en dat bleek ook zo te zijn.

Het was al snel duidelijk dat de bevalling was begonnen en daarom werd er vrij snel besloten om tot een keizersnede over te gaan. Ik werd klaargemaakt voor de OK, kreeg een ruggenprik en daar werd hij geboren, ons lieve, kleine mannetje! Zo mini, zo mooi. Maar helaas nog niet helemaal zelf in staat om goed te ademen.

Daardoor werd hij meegenomen naar de neonatologie en werden we meteen van elkaar gescheiden. Heel heftig en zeker niet leuk, maar de gezondheid van mijn kind stond op dat moment voorop. Gelukkig werd ik na mijn operatie meteen naar hem toegereden en ging het met hem al een stuk beter.

Gisteren op zijn derde verjaardag speelde dit verhaal zich weer helemaal af in mijn hoofd. Hoe ik me toen voelde, wat ik allemaal dacht, wat de verpleegkundigen en gynaecologen zeiden. Ik heb de foto’s van de bevalling er bij gepakt en samen met de kids bekeken. Super leuk vonden ze dit en ik ook.

Zelf kijk ik gelukkig positief terug op mijn bevalling, maar als jij met een negatief gevoel terugkijkt op je bevalling, dan kan het heel lastig zijn om met deze momenten geconfronteerd te worden. Je wilt blij zijn dat het de verjaardag van je kindje is, maar aan de andere kant ben je ook verdrietig om hoe de bevalling is gegaan. Dat mag er beide zijn.

Je mag EN verdrietig of boos zijn om jouw bevalling EN je mag blij zijn dat het de geboortedag van je kindje is. Dat kan naast elkaar bestaan. In je hoofd is dit onderscheid vaak lastig te maken, omdat heftige gevoelens meestal gaan overheersen. Toch is het goed om hierbij stil te staan.

Ben niet te streng voor jezelf. Je hebt een ongelooflijke prestatie neergezet bij je bevalling en je werd moeder. Je mag enorm trots zijn op jezelf, ook al ging het misschien niet helemaal zoals je had verwacht.

Toch is die trots vaak lastig te voelen als er negatieve emoties zoals boosheid en verdriet overheersen. Ben je bewust van je gevoelens en geef hier ruimte aan. Probeer je niet groot te houden als het even niet gaat of als je emoties hoog zitten. Het mag er zijn en het is juist goed om deze emoties eruit te laten. Dit helpt bij de verwerking.

Ben daarom extra lief voor jezelf. Verwen jezelf extra op deze moeilijke momenten. Geef jezelf ook een cadeau die dag. Je kindje is jarig, maar het is ook een belangrijk moment voor jou. 

Merk jij dat je het lastig vindt om terug te denken aan je bevalling? Zitten je emoties heel snel heel hoog als je hieraan terugdenkt? Merk je dat je constant ‘aan’ staat en alles snel teveel is? Ervaar je veel spanning en onrust? Of heb je het gevoel alsof je jezelf bent kwijtgeraakt na de bevalling?

Praat erover. Met de mensen in je omgeving of met een professional. Hulp zoeken bij het verwerken van je bevalling is juist ontzettend moedig. En mocht het gebrek aan tijd een probleem zijn, je hebt geen maandenlang traject nodig. Je kunt je heftige bevalling namelijk al in 1 sessie verwerkt hebben.

Wil jij hier meer over weten? Klik dan hier.